I

Όταν κάποιος ρώτησε τον Μαχάτμα Γκάντι τι πίστευε για το Δυτικό πολιτισμό, ο Μαχάτμα Γκάντι αποκρίθηκε, «Νομίζω θα ήταν καλή ιδέα». Εμείς απλά λέμε το ίδιο για την Αμερικάνικη δημοκρατία –«Νομίζουμε ότι θα ήταν μια καλή ιδέα».

Εμπνευσμένοι απ’ αυτή την ιδέα, ένας αριθμός προοδευτικών Αμερικάνων διανοούμενων, δικηγόρων και ακτιβιστών έχουν δημιουργήσει τη Διεθνή Δωρεά για τη Δημοκρατία (Δ.Δ.Δ.) για να τονίσουν-

1. Την τραγική και γρήγορα επιδεινούμενη κατάσταση της δημοκρατίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
2. Την τρομακτική υποκρισία, ειδικά υπό αυτές τις συνθήκες, των προσπαθειών της κυβέρνησης μας (που βοηθιέται και υποκινείται από τέτοιες οργανώσεις, όπως η Εθνική Δωρεά για τη Δημοκρατία (Ε.Δ.Δ.)), να εμπλακεί σ’ αυτό που αποκαλεί «οικοδόμηση δημοκρατικών εθνών».
3. Το είδος των θεμελιωδών μεταρρυθμίσεων που απαιτούνται για να μετατραπεί η χώρα μας σε μια πραγματική δημοκρατία.
4. Τις δραστηριότητες πολλών ομάδων και οργανώσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, που προσπαθούν να αλλάξουν τα πράγματα και
5. Τη δυνατότητα ανθρώπων εκτός Η.Π.Α., που βλάπτονται με διάφορους τρόπους από την πολιτική της κυβέρνησης μας, να βοηθήσουν τους Αμερικάνους που έχουν εμπλακεί σ’ αυτή την πάλη (και συνεπώς τους εαυτούς τους), αν και μόνο μ’ ένα μετριοπαθή τρόπο.

II

Η αμερικάνικη δημοκρατία δεν ήταν ποτέ αυτό που υποστήριζε ότι ήταν: σε πολλούς ανθρώπους έχει αρνηθεί το δικαίωμα να ψηφίζουν είτε μέσω νόμου είτε μέσω διακρίσεων. Η πολιτική πάντα κυριαρχούνταν από τους πλούσιους, οι οποίοι επίσης ήλεγχαν τα κύρια μέσα με τα οποία οι λαοί αποκτούν την πολιτική πληροφόρηση και τις ιδέες τους. Οι κυβερνήσεις ήταν πάντα στα χέρια των ίδιων πλουσίων, των οποίων τα συμφέροντα έχουν καθορίσει τα νομοθετικά, κυβερνητικά και δικαστικά αποτελέσματα. Αν ο Αβραάμ Λίνκολ, ως γνωστόν, όρισε τη «δημοκρατία» ως «κυβέρνηση του, από και για το λαό», η αμερικάνικη δημοκρατία ήταν πάντα κυβέρνηση ΠΑΝΩ από όλους, ΑΠΟ μια μικρή πλούσια τάξη και (με περιστασιακές εξαιρέσεις) ΓΙΑ αυτούς τους λίγους.

Ποτέ δεν προορίζονταν να είναι κάτι άλλο από το παραπάνω, όπως ο Τζέϊμς Μάντισων, ο σημαντικότερος των «Ιδρυτών Πατέρων», παραδέχθηκε περιγράφοντας τους στόχους αυτών που έγραψαν το Σύνταγμα το 1789, το οποίο είχε ως στόχο να ελέγξει τα ένστικτα της πλειοψηφίας, που δεν είχαν περιουσία, διατηρώντας όμως την ίδια στιγμή «το πνεύμα και την μορφή της λαϊκής κυβέρνησης». Αν κάποιος δεν το καταλαβαίνει, ο Τζων Τζέϊ, ένας από τους συν-συνωμότες του Μάντισων (η συνέλευση που σχεδίασε το Σύνταγμα είχε εμπλακεί σε παράνομες ενέργειες κατά της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών), δήλωσε ότι «οι άνθρωποι στους οποίους ανήκει η χώρα οφείλουν και να την κυβερνούν». Πως κατάφεραν να ξεφύγουν μ’ όλα αυτά –εστιάζοντας στο «αυτοί» και αυτό που εξυπηρετούσε τα συμφέροντα τους- είναι η πραγματική ιστορία που τα περισσότερα βιβλία ιστορίας της Αμερικής έχουν γραφεί για να την αποκρύψουν.

Αυτό που διαφέρει σήμερα, είναι ότι το πρόσωπο που κάθεται στο οβάλ γραφείο είναι σφετεριστής (περισσότερο Ναπολέων ο ΙΙΙ παρά Μπους ο Ι), έχοντας κλέψει τις τελευταίες δυο προεδρικές εκλογές και μ’ αυτές, ακόμα και ο μέτριος βαθμός επιρροής που κάποτε απολάμβαναν οι Αμερικάνοι πάνω στους κυρίαρχους τους έχει πρακτικά εξαφανιστεί. Η πολιτική που ακολουθεί αυτή η παράνομη κυβέρνηση, αποκαλύπτει την ίδια αλαζονική αδιαφορία για τις δημοκρατικές αξίες και διαδικασίες που την έφεραν στην εξουσία. Στο εσωτερικό, τα τραγικά γεγονότα στις 11/9 χρησιμοποιήθηκαν ως πρόφαση για μια πρωτοφανή επίθεση στις αμερικανικές πολιτικές ελευθερίες με το λεγόμενο «Patriot Act» και την εφαρμογή ενός οικονομικού προγράμματος που ευνοεί τις εταιρείες και τους πλούσιους περισσότερο από ποτέ. Με μερικές εξαιρέσεις, τα Μ.Μ.Ε. και η επίσημη αντιπολίτευση, το Δημοκρατικό Κόμμα, που ανήκουν επίσης στους πλούσιους, συνεχίζουν να κάνουν ότι πιστεύουν πως ο George W. Bush είναι πραγματικά ο πρόεδρος. Την ίδια στιγμή, παρόλες τις κακές κριτικές, τίποτα δεν γίνεται για να φτιαχτεί το εκλογικό σύστημα, ώστε το 2008 να μην έχουμε μια επανάληψη του 2000 και του 2004.

Στο εξωτερικό, η παράνομη κυβέρνηση μας έχει μετατραπεί στον μεγαλύτερο κίνδυνο για την παγκόσμια ειρήνη, έχοντας ξεκινήσει δυο αναίτιους πολέμους (τουλάχιστον ο ένας απ’ αυτούς βασίστηκε σε ψέματα) και απειλήσει να ξεκινήσει αρκετούς άλλους. Οικονομικά απειλώντας και δωροδοκώντας πιο αδύναμα έθνη ώστε να υιοθετήσουν την οικονομία της αγοράς, το απότομα αναπτυσσόμενο χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών στην Αμερική (συμπεριλαμβανομένης και της κακώς ονομαζομένης «μεσαίας τάξης») –με την συνεπακόλουθη καταστροφή των αξιοπρεπών μισθών, των θέσεων εργασίας με πλήρες ωράριο και των κοινωνικών επιδομάτων-έχει αναπαραχθεί σχεδόν παντού. Την ίδια στιγμή, η απροθυμία της αμερικανικής κυβέρνησης να παραδεχθεί ακόμα και το φαινόμενο της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας, δεν μιλάμε για δράση (πέρα από το να επιδεινώσει την κατάσταση) μας έχει οδηγήσει στο σημείο να τίθεται σε κίνδυνο το ίδιο το μέλλον του ανθρώπινου είδους .

III

Γιατί η έλλειψη δημοκρατίας στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει οδηγήσει στην επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης καθώς και στη πτώση της ποιότητας ζωής και της προσωπικής ασφάλειας των ανθρώπων ανά την υφήλιο; Επειδή η μεγάλη πλειοψηφία του αμερικανικού λαού, που δεν έχει συμφέρον να ακολουθήσει τις πολιτικές που δημιουργούν αυτά τα αποτελέσματα δεν κυβερνά. Αντίθετα, η μικρή μειοψηφία που κυβερνά είναι πρόθυμη να θέσει σε κίνδυνο την ευημερία των ανθρώπων παντού, καθώς έτσι αυξάνει τον ήδη σημαντικό πλούτο τους και την ισχύ. Αυτό το πράγμα ονομάζεται «καπιταλισμός».

Η λύση φαίνεται να είναι περισσότερη και καλύτερη δημοκρατία. Ωστόσο, αν το Μεγάλο Κεφάλαιο κυριαρχεί στην πολιτική διαδικασία παντού (στη σχεδίαση προγραμμάτων, ανακήρυξη υποψηφίων, καμπάνιες, διαφήμιση, γνωμοδοτήσεις, Μ.Μ.Ε., ομάδες πίεσης, για να μην αναφέρουμε τον καθορισμό και την διαχείριση των εκλογικών νόμων)- όπως συμβαίνει ξεκάθαρα στην Αμερική- τότε σύμφωνα μ’ ένα δημοφιλές αστείο, «η κυβέρνηση μας είναι η καλύτερη που μπορούμε να αγοράσουμε». Και το τυπικό δικαίωμα ο καθένας να λέει την άποψη του και να μπορεί να ψηφίζει, το τακτικό συμβάν των εκλογών απλά αποκρύπτει και βοηθά ουσιαστικά να νομιμοποιηθεί ένα προκαθορισμένο αποτέλεσμα.

Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι η δημοκρατία στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν πάντα η ιδεολογία δυο κομμάτων για την πραγματικότητα του ενός κόμματος. Το κύριο έργο αυτής της ιδεολογίας ήταν να διδάξει στους ψηφοφόρους να ξέρουν να χάνουν και να συμπεριφέρονται σ’ αυτούς που αγόρασαν τη νίκη τους ως τη νόμιμη κυβέρνηση της χώρας. Απ’ αυτή την άποψη, η λέξη «δημοκρατία», της οποίας η βασική σημασία είναι η «κυριαρχία των πολλών», έχει λειτουργήσει ως το αποτελεσματικότερο κάλυμμα για την «κυριαρχία των λίγων». Εκπλησσόμαστε που τα ίδια συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης που τιμωρεί τους περισσότερους ανθρώπους στο εξωτερικό αλλά και στις ΗΠΑ, πάντα βρίσκονται στην κορυφή;

Η δημοκρατία, όπως κάθε άλλο σύνολο πρακτικών, συνδέεται με τον ομφάλιο λώρο της μ’ ένα ολόκληρο σύνολο προϋποθέσεων Εμφανίζεται μ’ αυτές τις προϋποθέσεις ή δεν εμφανίζεται καθόλου. Συνεπώς, κάθε σοβαρή προσπάθεια για πολιτική μεταρρύθμιση πρέπει να περιλαμβάνει εξίσου εντατικές προσπάθειες για τον εκδημοκρατισμό όλων των τομέων της κοινωνικής ζωής (ειδικά της οικονομικής ζωής) που συνδέονται με την πολιτική διαδικασία. Μόνο εξισώνοντας το πολιτικό πεδίο μάχης θα αποκτήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες μια κυβέρνηση που θα είναι πραγματικά «του λαού, από τον λαό και για τον λαό».

IV

Η «Οικοδόμηση Δημοκρατικών Εθνών», διακηρυγμένος στόχος της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής συνεπώς, είναι ένας ευγενικός σκοπός αλλά πρέπει να ξεκινήσει από τη χώρα που το χρειάζεται περισσότερο απ’ όλους, δηλαδή τη δική μας. Αυτό δεν οφείλεται στο ότι υπάρχει λιγότερη δημοκρατία στις Ηνωμένες Πολιτείες από οπουδήποτε άλλού –μερικές χώρες απ’ αυτή την άποψη βρίσκονται σε ακόμα χειρότερη κατάσταση- αλλά επειδή το δημοκρατικό έλλειμμα από το οποίο υποφέρουμε αποτελεί το μεγαλύτερο κίνδυνο στη ζωή, ελευθερία και την επιδίωξη της ευτυχίας ανά την υφήλιο παρά η πολιτική οποιασδήποτε άλλης κυβέρνησης. Όταν η Αμερική ήταν ακόμα αγγλική αποικία, υπήρχε ένα λαϊκό σύνθημα, «Όχι φορολογία χωρίς αντιπροσώπευση». Σήμερα οι άνθρωποι ανά τον κόσμο «φορολογούνται» για τον πλούτο τους, την υγεία, κουλτούρα ελευθερία και δυνατότητες επιβίωσης τους από τις Ηνωμένες Πολιτείες χωρίς αντιπροσώπευση ή ακόμα χωρίς να έχουν λόγο στα σώματα όπου παίρνονται οι αποφάσεις γι’ αυτά τα ζητήματα. Μπορεί να αλλάξει με κάποιον τρόπο αυτή η κατάσταση; Νομίζουμε πως μπορεί.

Η Διεθνής Δωρεά για τη Δημοκρατία (Δ.Δ.Δ.) έχει δημιουργηθεί για να βοηθήσει τους ανθρώπους παντού να παίξουν κάποιο ρόλο στους αγώνες για την επέκταση της δημοκρατίας εδώ στις ΗΠΑ εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους και παρέχοντας πρακτική βοήθεια σε κάποιες από τις πολλές ομάδες που εμπλέκονται σ’ αυτούς τους αγώνες. Εκεί όπου τα σημαντικότερα συμφέροντα των Αμερικανών και μη Αμερικανών συμπίπτουν, (όπως περιγράψαμε παραπάνω), χρειαζόμαστε να συνεργαστούμε. Ζητώντας χρήματα εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών για τη σωτηρία/επέκταση/ανάπτυξη της δημοκρατίας εντός των Ηνωμένων Πολιτειών, η Διεθνή Δωρεά για τη Δημοκρατία (Δ.Δ.Δ.) προσφέρει ένα νέο αν και μερικό τρόπο για να κάνετε κάτι τέτοιο. Πέρα από τα μικρά λειτουργικά μας έξοδα (κανένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Δ.Δ.Δ. δεν πληρώνεται), δεν θα ξοδεύουμε αυτά τα χρήματα. Όλα θα κατανεμηθούν σε ομάδες και οργανώσεις στο προσκήνιο της πάλης για πραγματική δημοκρατία. Μαζί με το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ και την διάδοση ενεργειών κατά των οικονομικών και πολιτικών υπαγορεύσεων της αμερικανικής κυρίαρχης τάξης, θεωρούμε τη Διεθνή Δωρεά για τη Δημοκρατία (Δ.Δ.Δ.) μέρος του ουσιαστικού επόμενου βήματος στον εκδημοκρατισμό της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης – επίσης έτσι άνθρωποι παντού μπορούν να συμμετάσχουν στην πάλη που διεξάγεται στην καρδιά του παγκόσμιου συστήματος που πρέπει να αλλάξει.

Ο Αμερικάνος κωμικός Ντικ Γκρέγκορι δήλωσε, «Αν η δημοκρατία είναι κάτι καλό, ας έχουμε περισσότερη». Αμήν. ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ-ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΣΑΣ- ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ;

• Δείτε στην ιστοσελίδα μας για λεπτομέρειες στο ΠΩΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ για το πώς θα κάνετε δωρεά.
• Δείτε επίσης, την ΕΚΚΛΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
• SΔείτε ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ για το υπόβαθρο και τις εκδόσεις των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου μας (και συνεπώς ποιους θα βοηθάμε).
• Δείτε ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ γι τις προτεραιότητες μας και τις διαδικασίες στην κατανομή των πόρων (και στη συνέχεια πόσα χρήματα λάβαμε και ποιοι έδωσαν σε ποιον).
• Δείτε επίσης και άλλα τμήματα της ιστοσελίδας μας στην DEMOCRACY LIBRARY, FROM THEORY TO PRACTICE/MANIFESTOS AND CHARTERS, DEMOCRACY QUOTES, DEMOCRACY CARTOONS, DEMOCRACY WATCH BLOG καθώς και πολλά άλλα.

ΚΑΙ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΝΑ ΠΡΟΩΘΗΣΕΤΕ ΑΥΤΈΣ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΣΑΣ ΤΙΣ ΕΠΑΦΕΣ ΚΑΙ ΖΗΤΗΣΤΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ.

• < www.internationalendowmentfordemocracy.org > < www.iefd.org >.
• E-Mail: comments@iefd.org
• International Endowment for Democracy (I.E.D.)
  4 Washington Square Village, Apt. 9A
  New York, New York, 10012, U.S.A